Ik ben wat wantrouwig tegenover grote woorden. Een lokaal bier hoeft niet bij elke slok een hele streek op te roepen. Het moet in de eerste plaats hier gemaakt zijn, met aandacht, in het werkelijke ritme van het domein.
In Durbuy heeft dat ritme iets eigens. De stad is compact, mineraal, ingesloten tussen steen en Ourthe. Er wordt gewerkt dicht bij de muren, dicht bij het water, in licht dat met de seizoenen snel verandert.
Hier brouwen is geen herinnering maken. Het is een schaal aanvaarden: kleine reeksen, handelingen die van nabij worden gevolgd, een dagelijkse aanwezigheid in de oude bijgebouwen van het landgoed.
De rest komt daarna. De naam van het kasteel, de stad, de geschiedenis. Ze vervangen het werk niet; ze maken het veeleisender.